به گزارش پایگاه خبری «عصر معدن» به نقل از سنا، بازارهای جهانی در هفته گذشته با واگرایی معناداری میان گروه انرژی و فلزات همراه بودند. نفت برنت با بازگشت ریسک‌های ژئوپلیتیک و تقویت انتظارات محدودیت عرضه رشد قابل توجهی را ثبت کرد، در حالی که گاز طبیعی تحت فشار مازاد عرضه و چشم‌انداز تقاضای ضعیف‌تر با افت سنگین مواجه شد. در سوی دیگر، فلزات گران‌بها به‌ویژه نقره در فضای نااطمینانی‌های کلان و نوسانات نرخ بهره عملکردی درخشان داشتند و فلزات پایه نیز در محدوده‌ای باثبات اما متمایل به صعود نوسان کردند.

بازار انرژی؛ نفت در مدار ریسک، گاز در مدار عرضه

رشد قیمت نفت برنت عمدتاً ناشی از افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیک و حساسیت بازار به احتمال اختلال عرضه بود. هم‌زمان برخی سیگنال‌های مرتبط با مدیریت عرضه از سوی تولیدکنندگان بزرگ و کاهش نسبی ذخایر تجاری در برخی اقتصادهای مصرف‌کننده، فضای حمایتی برای قیمت‌ها ایجاد کرد. بازار نفت در شرایط فعلی بیش از آنکه به داده‌های سخت تقاضا واکنش نشان دهد، نسبت به ریسک‌های بالقوه عرضه وزن بیشتری قائل است.

در مقابل، بازار گاز طبیعی تحت تأثیر عوامل بنیادین نزولی قرار داشت. سطح ذخایر مناسب، افزایش تولید و پیش‌بینی شرایط آب‌وهوایی معتدل‌تر موجب شد انتظارات تقاضا تضعیف شود. در نتیجه، فشار فروش در معاملات آتی تشدید شد و قیمت‌ها کاهش قابل توجهی را تجربه کردند.

فلزات گران‌بها؛ بازگشت تقاضای پوشش ریسک

طلا در هفته گذشته از فضای نااطمینانی‌های کلان و نوسانات نرخ بهره حمایت گرفت. تعدیل انتظارات نسبت به مسیر سیاست پولی و تغییرات بازده واقعی اوراق قرضه، شرایطی فراهم کرد که جریان‌های سرمایه‌ای بار دیگر به سمت دارایی‌های امن متمایل شوند.

نقره اما عملکردی فراتر از طلا داشت. جهش بیش از 8 درصدی این فلز نشان می‌دهد علاوه بر انگیزه‌های سرمایه‌ای، انتظارات بهبود تقاضای صنعتی نیز در قیمت‌گذاری آن نقش داشته است. نقره به دلیل ماهیت دوگانه سرمایه‌ای و صنعتی خود، در دوره‌هایی که ریسک‌پذیری بازار افزایش می‌یابد معمولاً با شدت بیشتری نسبت به طلا حرکت می‌کند.

فلزات پایه و بازار چین

مس با رشد محدود اما مثبت همراه شد که نشان‌دهنده تثبیت نسبی تقاضای صنعتی است. بازار هم‌چنان چشم‌انتظار سیگنال‌های سیاستی از سوی چین و داده‌های تولید صنعتی است. موجودی انبارها و روند سرمایه‌گذاری زیرساختی در اقتصاد چین در هفته‌های آینده نقش تعیین‌کننده‌ای در جهت حرکت قیمت‌ها خواهند داشت.فولاد چین تقریباً بدون تغییر باقی ماند. ضعف ساختاری بخش املاک هم‌چنان عامل فشار بر تقاضاست، اما حمایت‌های سیاستی و پروژه‌های زیرساختی مانع از افت بیش‌تر قیمت‌ها شده‌اند. بازار فولاد در وضعیت تعادل شکننده‌ای قرار دارد که هرگونه تغییر در سیاست‌های محرک می‌تواند آن را به سمت روندی مشخص هدایت کند.