به گزارش پایگاه خبری «عصرمعدن» به نقل از خبرگزاری صدا و سیما، آقای مهدی محمدی درباره فولاد آلیاژی افزود: به طور کلی پیشرفته‌ترین بخش صنعت و زنجیره فولاد است. اگر از معدن شروع کنیم، از کنسانتره سنگ آهن تا محصول نهایی را درکل زنجیره در نظر بگیریم، فولاد آلیاژی پیشرفته‌ترین و ارزش آفرین‌ترین بخش زنجیره است.

وی به ظرفیت‌هایی تولید فولاد آلیاژی در کشور اشاره کرد و گفت: در طول سال بین 4 تا پنج میلیون تن ظرفیت تولید فولاد آلیاژی را داریم. البته میزان تولید واقعی ما بین یک و نیم تا یک میلیون و ششصد هزار تن در سال است.

رئیس انجمن تولید کنندگان فولاد آلیاژی ایران با بیان اینکه حدود پنج درصد از فولاد تولیدی کشور به فولاد آلیاژی اختصاص دارد؛ افزود: این میزان  در مقایسه با کشور‌های توسعه یافته دنیا و کشور‌هایی که در رتبه بندی جهانی تولید فولاد در رتبه بهتری قرار دارند، درصد کمی است و هنوز جای کار بسیاری دراین حوزه وجود دارد.

وی درباره دلایل کاهش تولید فولاد‌های آلیاژی نیز گفت: به طور کلی زنجیره فولاد با محدودیت ناشی از کمبود برق و گاز مواجه است که این محدودیت اساسی است، البته محدودیت‌های دیگری نیز گاهی به زنجیره تولید تحمیل می‌شود که در کاهش تولید تعیین کننده هستند، اما تاثیر محدودیت‌های انرژی بیشتر از عوامل دیگراست.

محمدی افزود: تا چهار پنج سال پیش وقتی موانع تولید مطرح می‌شد، هیچ وقت از برق و گاز به عنوان موانع صحبتی درمیان نبود، اما اکنون چهار- پنج سال است که اصلی‌ترین مانع تولید محدودیت در حوزه انرژی است.

وی به بحث صادرات زنجیره فولاد اشاره کرد و گفت: صادرات کل زنجیره ما در 9 ماه منتهی به دی امسال 34 میلیون تن بود که شامل همه زنجیره یعنی از سنگ آهن تا محصولات نهایی فولادی است.

رئیس انجمن تولید کنندگان فولاد آلیاژی ایران با بیان اینکه در این بازه زمانی، ارزش صادرات زنجیره فولاد 6 میلیارد و 300 میلیون دلار است، افزود: از کل زنجیره صادرات، حدود 9 میلیون و 700 هزار تن مربوط به محصولات فولادی و فولاد میانی است که معادل 4 میلیارد و 200 میلیون دلار ارزش صادراتی دارد.

وی ادامه داد: در این بخش 22 درصد از حجم صادرات ما را سنگ آهن تا گندله تشکیل می‌دهد که ارزش صادراتی آن حدود یک میلیارد و 700 هزار دلاراست.

محمدی گفت: حدود یک و نیم میلیون تن از صادرات زنجیره فولاد نیز از نظر حجمی، فولاد آلیاژی است که ارزش صادراتی آن یک میلیارد و 700 میلیون دلار است که اگر میزان صادرات سنگ آهن تا گندله را با فولاد آلیاژی مقایسه کنیم و ارزش صادرات آنها را در نظر بگیریم با توجه به حجم صادرات سنگ آهن و گندله با فولاد آلیاژی قابل مقایسه نیست.

وی افزود: بیش از 66 درصد از حجم صادرات زنجیره فولاد را از نظر وزنی سنگ آهن تا گندله تشکیل می‌دهد که معادل 27 درصد ارزش دلاری است. یعنی بیش از 22 میلیون تن صادر می‌کنیم، یک میلیارد و 700 میلیون دلار به دست می اید از آن طرف کمتر از یک صدم درصد فولاد آلیاژی صادر می‌شود که همین میزان ارزش صادراتی دارد.

محمدی گفت: طبق آمار؛ سنگ آهن به ازای هر تن 37 دلار، کنسانتره 79 دلار و گندله 86 دلار ارزش صادراتی دارد، اما برای فولاد آلیاژی ارزش صادراتی به ازای هرتن 478 دلار است.

وی افزود: در واقع یکی از عمده محدودیت‌های ما برای صادرات مشوق‌های مالی و زیر ساختی نامناسب است که اکنون زیرساخت مناسبی وجود ندارد و خود این موضوع عاملی شده تا در اول زنجیره از سنگ آهن تا گندله صادرات بیشتر شود، اما از آن طرف صادرات قسمت ارزش آفرین و پیشرفته زنجیره کاهش پیدا کند.

رئیس انجمن تولید کنندگان فولاد آلیاژی ایران گفت: بر همین اساس در 9 ماه منتهی به دی امسال بیش از 22 و نیم میلیون تن از کنسانتره تا گندله صادر می‌شود در حالی که ارزش صادراتی گندله 86، سنگ آهن 37 و کنسانترش 79 دلار است، اما فولاد آلیاژی به ازای هر تن 478 دلار ارزش صادراتی دارد.

محمدی گفت: مسئولان باید در درجه نخست مشوق‌های لازم را برای اینکه صادرات فولاد به سمت زنجیره ارزش آفرینش برود فراهم کنند که خود این موضوع بزرگترین محدودیت است و بعد از این محدوده در واقع محدوده‌های دیگری مثل محدودیت انرژی که برق و گاز است که در واقع در چهار سال اخیر حدود 15 میلیارد دلار خسارت ناشی از عدم النفع در صنعت فولاد بوده است.